گم کرده

در نهایت همیشه برد با دنیاست, رسم روزگار اینطور است.

باران

در حوالی خانه ات باران تندی می بارید
به شوق باران! به سوی خانه ات روانه شدم،
اما وقتی رسیدم...
سیل همه چیز را با خود برده بود...!

   + ماط ; ۱:۳٦ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۳٩۱/٢/۱۸
comment نظرات ()